Andżelika ma prawie 7 lat. Już w trakcie trwania ciąży wiedziałam, że będzie chorym dzieckiem. Urodziła się 16.08.2001 r. z wodogłowiem i krwawieniem do centralnego układu nerwowego. Po porodzie w szpitalu leżałyśmy 2 tygodnie.
Następna wizyta w szpitalu była w grudniu 2001 i wtedy dowiedziałam się że Andżelika ma moczówkę prostą i stenozę tętnicy płucnej. .
        Od tego momentu zaczęły się częste i długotrwałe wizyty w szpitalach.
W sierpniu 2002 r. córeczka przeszła zabieg wentrikulostomii III komory w Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi.
Niby już było wszystko w porządku , ale przysadka mózgowa jest obciążona i wspomnienie po wodogłowiu kroczy i będzie kroczyć przez całe życie.

        Andżelika ma młodszą siostrzyczkę Julię (2 lata). Jest zdrowa i bardzo opiekuńcza w stosunku do Andżelisi. Wiadomo, jak każde rodzeństwo mają swoje lepsze i gorsze dni.
        Córeczki wychowujemy razem z mężem. Chwilami jest nam naprawdę ciężko ale się nie poddajemy. Mąż pracuje na budowie, ja obecnie otrzymuję świadczenie pielęgnacyjne i zasiłek pielęgnacyjny na Andżelikę oraz zasiłek rodzinny na obie córeczki.
        Mamy bardzo złe warunki mieszkaniowe. Mieszkamy w Kościerzynie przy ul. Wodnej 2/7 na 21 m2. Nasze mieszkanie jest zawilgocone i zagrzybione. Mimo tak złych warunków do ćwiczeń nie poddajemy się i zawsze znajdziemy kącik do rehabilitacji. Staramy się o większe mieszkanie, ale nic nie wskazuje aby w najbliższym czasie coś z tego wyjdzie.

        Andżelika obecnie samodzielnie nie chodzi. Jest rehabilitowana ale to nic nie znaczy bez specjalistycznego sprzętu na który nas nie stać. Raz w życiu byłyśmy na turnusie rehabilitacyjnym w Sarbinowie, w ośrodku Bryza. Było to w październiku 2007. Niestety musiałam zrezygnować bo Andżelika zachorowała na zapalenie oskrzeli.

        Troszkę z wcześniejszego dzieciństwa. Andżelisia wcale nie raczkowała. Usiadła samodzielnie w wieku 1,5 roczku a pierwsze słowo powiedziała gdy miała 2 latka. Pierwsze, lecz nie samodzielne kroki zrobiła dopiero jako trzylatka. Była rehabilitowana w domu i w szpitalach i po pewnym czasie stawała się bardziej samodzielna. W dalszym ciągu musi być rehabilitowana i dobrze by było gdybyśmy wyjechały na turnus rehabilitacyjny no ale niestety jesteśmy ograniczeni finansowo.

Poniżej zaświadczenia lekarskie